ILLUMINATI

39

Een geluksgetal is een getal waarvan men aanneemt dat dit geluk brengt.

Voor mij is dat, gek genoeg overigens, 13. 

Het getal 3 is in de getallensymboliek een heilig getal.

"Driemaal is scheepsrecht"

3x13 = 39

Ik had hier willen schrijven over een collega van me, die, tijdens het zwemmen in de middagpauze verdronken is. Wat ik hem benijdde dat hij zonder dat hij zelf die keuze hoefde te maken teruggenomen is door het water. 

Water, iets waar ik bewondering voor heb gekregen tijdens mijn vakantie. Aan de rivier de Lot waar wij zaten zat zoveel leven dat je het gewoon eruit kon plukken. 

Nee, niet door ophanging, zoals mijn Oom al heeft gedaan. Het lijkt me verschikkelijk voor nabestaanden om zo iemand te vinden. Radeloos in zijn aktie's, een onomkeerbare beslissing gemaakt. Ik kreeg het wel al eens voor mijn voeten. Een eufemisme van een galg en een krukje waarbij ik het krukje zelf eronder uit geschopt zou hebben. 

Als zelfbescherming heb ik mijn partner een belofte gedaan. Misschien maar goed...

De gevoelens zijn te verklaren, primaire afweer vanwege pijn uit het verleden maakt dat je depressief word. En misschien niet alleen de pijn uit het verleden, maar ook de pijn die je anderen door domme acties of niet uitgevoerde acties hebt aangedaan. Het moeilijk om je dan weer op de been te krijgen.. 

 Iets wat ik fysiek als zodanig ervaren heb met mijn spit aanval. Het kostte veel pijn om weer te gaan staan. Iets wat je normaal toch als vanzelfsprekend neemt. Is dit dan mijn fysieke pijn voor die primaire afweer? 

Toevoeging maandag 3-9-2012

Waarom heb ik steeds het idee dat ik niet ouder ga worden als 39?

Vandaag veel pijn gevoeld. Een vriendin die ik in de steek heb gelaten terwijl er een beroep op mij gedaan werd. Een andere vriendin die ik aan het randje van de afgrond heb gebracht met mijn eigen aandachtsakties.

Van het weekend de vakantiefoto's van vroeger doorgenomen. Overal staat een onschuldig meisje te stralen. Nu is ze moe van het mij bijstaan. Wat heb ik die meid aangedaan..??

Gisteren weer naar mijn ouders geweest. Ze nemen nog eens niet de moeite om me te bellen dat de moeder van mijn zwager is overleden en dat ze daar naar de begrafenis zijn geweest.

Ach ze nemen uberhaupt niet de moeite om te checken hoe het met me gaat. Een afspraak voor een oldtimershow is veel belangrijker. 

PIJN

Het is alweer even geleden dat ik een blog geschreven heb. In die tussenliggende periode is voor mij ook heel veel gebeurd, het was bijna niet bij te houden. Nu heb ik weer wat rust en wil ik de wezenlijke dingen weer graag delen, ik moet het gewoon kwijt. En om de juiste mindsetting te creeeren;

http://www.youtube.com/watch?v=VwbtbfAnI80

In mijn streven om mezelf te vinden en om erachter te komen waar nu precies het probleem zit ben ik samen met mijn begeleider daarin begonnen met de PRI (Past Reality Intregration) therapie.

PRI  een methode die er van uit gaat dat verdrongen en ontkende gevoelens uit de jeugd bepalend zijn voor onze reacties als volwassene in het hier en nu. Als kind is men afhankelijk van ouders of verzorgers en deze mensen kunnen er simpelweg niet altijd zijn om het kind liefde, warmte en geborgenheid te geven. Dit bezorgt het kind verpletterende emotionele pijn, het krijgt immers niet wat het nodig heeft om te overleven. Het psychisch afweersysteem zorgt er voor dat die onverdraaglijke waarheid wordt verdrongen uit het bewustzijn en daardoor niet wordt gevoeld. Zo wordt een kind met een goed functionerend psychisch afweersysteem beschermd tegen elke emotionele pijn, hoe heftig ook, waardoor het in staat is de jeugd te overleven. Dat psychische afweersysteem blijft actief wanneer het kind volwassen (=onafhankelijk) is geworden.
Een situatie in het volwassen hier en nu doet onbewust denken aan pijnlijke gebeurtenissen uit het verleden en de afweer wordt razendsnel geactiveerd. De oude afweermechanismen trachten nog steeds te beschermen tegen emotionele gevaren van vroeger, terwijl die gevaren nu niet meer levensbedreigend zijn. Zij laten mensen in het hier en nu dingen doen en denken die niet langer nodig zijn en die een negatieve invloed hebben op het eigen leven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Past_Reality_Integration

Het doel is om na te gaan zodra je een afweermechanisme gebruikt welk symbool dit naar voren haalde en wat nu precies de pijn veroorzaakt. Een zogenaamde angel. Het vergt nogal wat opmerkzaamheid, want het gebeurt allemaal  razendsnel en onbewust.
Misschien dat het duidelijker word met een voorbeeld;

Zo had ik een goede vriendin van me belooft om te helpen met het klussen en overhuizen in haar nieuwe woning. En op een geven moment vroeg ze me ook specifiek om te helpen met het leggen van de vloer. Omdat ik ook beschikte over het gereedschap dat je daar voor nodig hebt leek het me een goed idee en een afspraak was dan ook gauw gemaakt. Echter, toen ik mijn partner hierover inlichtte, kreeg ik de wind van voren. Ze was het er duidelijk niet mee eens. Haar beweegredenen laat ik achterwege, die zijn nu ook even niet relevant.
Feit is dat ik duidelijk NEE op het request kreeg. Dat voelde direct als een afwijzing, een oneerlijke bejegening. Ik voelde dan ook boosheid, maar liet dat op dat moment niet blijken. Rustig hoorde ik de argumenten van mijn partner aan. Uit de 5 afweermechanismen praktiseerde ik er sowieso twee; Valse macht vanwege mijn boosheid en Ontkenning van behoeften door te gaan relativeren. Waarschijnlijk heeft zich er in een splitsecond ook nog Angst voor gedaan; ik was immers bang dat ik mijn vriendin niet kon gaan helpen.
In het voorbeeld is mijn partner het symbool, zij bracht bij mij een reactie teweeg dat mijn pijn uit mijn kindheid veroorzaakte. De afwijzing is dan de angel die de pijn veroorzaakt.

Ander voorbeeld; Omdat ik in de knoop zat met mezelf, ik voel me dan onrustig, concentratieverlies enz., had ik de behoefte aan contact met een goede vriend van me. Hij is op de hoogte van mijn problemen en af en toe beschouw ik hem ook als een soort van buddy; iemand waar ik even terecht kan als het mij te moeilijk word. Ik stuurde hem een smsje, en omdat ik weet dat hij continu zijn telefoon checkt, wist ik dat ik op korte termijn wel antwoord kon verwachten. Maar helaas bleef dat antwoord uit..
Als eerste kwam een soort Primaire afweer naar voren; zou hij me nu negeren omdat hij weet dat ik dit smsje verstuur vanwege mijn problemen en ben ik dan niet goed genoeg voor hem?? Met die laatse gedachte ging het al snel naar Valse Macht. Ik werd boos. Ben ik dan niet goed genoeg of zo? En als laatste berustte ik er maar in dat ik geen antwoord zou krijgen; Ontkenning van Behoeften.

Samen met mijn begeleider in deze gingen we dieper in op deze voorbeelden van het gebruik van de afweermechanismen. Om te komen tot de kern is het dan belangrijk dat je kunt aangeven wat je voelt, een lichamelijke gewaarwording, precies wanneer de afweermechanisme naar voren komen. En daar ligt nu net mijn manco. In eerdere blogs heb ik al aangegeven dat ik slecht voel met mijn eigen lichaam.
De pijn die bij een afwijzing optreed blokkeer ik vrijwel automatisch. Toen mijn begeleider vroeg of ik nog wat voelde bij deze situaties moest ik hem het antwoord dan ook schuldig blijven. Ik voelde de pijn niet.

Pijn die waarschijnlijk voort komt uit de afwijzing van mijn ouders?, omgeving?.. Mijn opa misschien, toen hij besliste dat mijn mooie bos krullen op jonge leeftijd niet mooi waren en mij geheel kaal schoor!!
Toen ik dit een vriendin van me vertelde, zij is heel gevoelig en heeft ook een eigenschap om met entiteiten contact te maken, brak ze bijna in huilen uit en voelde ze veel pijn. Terwijl ik gewoon rationeel erover vertelde..

Op de avond dat ik in principe met mijn vriendin had afgesproken te gaan klussen ging mijn partner met 1 van onze kinderen naar het circus, samen met ouders en kinderen uit ons dorp. Maar bij vertrek bleek dat men nog een kaartje overhad en kon ons ander kind ook mee.
Daarmee bleef ik alleen thuis en voelde me al snel eenzaam. Om de onrust te compenseren dan maar wat eten, gewoon wat voorhanden was op dat moment. Dan maar vroeg naar bed zodat als ik sliep ook niet verder hoefde te piekeren. Enige boosheid omdat ik nu nutteloos zat te kijken had ik wel, maar dat kwam nog sterker naar voren toen ik 's morgens de opmerking kreeg van mijn partner of ik me die avond wel goed voelde. Boosheid kwam nu opzetten en toen ik in de auto stapte om naar het werk te rijden kwam ook de PIJN. Echte pijn vanwege het feit dat ik een vriendin in de steek had gelaten, maar ook voelde ik gewoon de afwijzing. Onduidelijk van wie, maar ik voelde hem. Het maakte me dat ik stil in een hoekje wilde gaan zitten. Waar in mijn lichaam? Onduidelijk, mijn buik? Het gaf me wel een melangolisch gevoel en ik was erg verdrietig. Nu ik deze blog schrijf, 8 uur later, wil ik me nog het liefst afzonderen van iedereen, stilletjes verdwijnen.

RAM(M)STEIN

Op 28 augustus 1988 vond een ongeluk plaats met een aantal vliegtuigen tijdens een luchtshow op de Amerikaanse/NAVO vliegbasis Ramstein in Kaiserslautern in het toenmalige West-Duitsland. Een vliegtuig van het Frecce Tricolori-aerobatiekteam vloog in op vijf andere vliegtuigen van het team, omdat de piloot van het vliegtuig te vroeg begon met het afronden van de stunt (doorstoken hart). Drie Aermacchi MB-339PAN-vliegtuigen van de Italiaanse luchtmacht vielen uit de lucht, waarvan één middenin het publiek. De ramp werd aanschouwd door 300.000 mensen, en werd opgenomen door tientallen camera's. In totaal vielen er 70 doden waarvan 67 in het publiek, en waren er honderden mensen zwaargewond door brandwonden.

Twee groepen vliegtuigen maakten een vlucht in de vorm van een hart. Het vliegtuig dat het hart moest doorkruisen, vloog echter te snel en te laag, en begon veel te vroeg met aanvliegen. Hierdoor vloog het vliegtuig recht in het groepje vliegtuigen. Hij raakte er uiteindelijk drie. Het vliegtuig stortte neer bij een ijscokraam waar op dat moment veel mensen aanwezig waren. Er brak daar een grote brand uit. Een ander vliegtuig stortte neer bij de landingsbaan, bovenop een Black Hawk-reddingshelikopter. Tevoren was aangenomen dat de helikopter op veilige afstand stond. De inzittenden van die helikopter kwamen om het leven. De piloot van het vliegtuig kwam om door de harde landing omdat zijn parachute niet wilde openen. In totaal kwamen bij het ongeluk 70 mensen om het leven, waarvan 17 later aan hun verwondingen. Onder de doden waren drie van de piloten van de vliegtuigen. Er moesten ongeveer 1.000 mensen naar het ziekenhuis met lichte of zwaardere verwondingen.

http://www.youtube.com/watch?v=MG1f3ukUxYI

De naam Rammstein refereert aan dit ongeval. Hun eerste nummer Ramstein van de cd Herzeleid beschrijft het ongeval. Hun gimmick op het podium is nog altijd vuur en vuurwerk.

Vrijdag 8 juli 2011 was de voorverkoop van het concert van Rammstein op 4 maart in Ahoy. Zelf zat ik op tijd achter de pc om te proberen om kaartjes te bemachtigen. Het viel niet mee, je kwam er gewoonweg niet doorheen. Pas toen ik mijn voorkeuze voor twee kaartjes liet vallen en voor 1 kaartje ging kwam ik erdoor en kon ik een kaartje bemachtigen. Dolenthuesiast belde ik mijn vrouw en liet weten dat ik er een had. Mijn vrouw reageerde met; "zal ik het ook nog proberen, misschien lukt het mij ook". En ook haar lukte het om een kaartje te bemachtigen. Ik was dolgelukkig. Twee kaartjes voor het concert, weliswaar niet langs elkaar, maar dat hinderde niet, ik had ze.

Toen was het wachten, het concert was pas immers op 4 maart het jaar daarop. Ondertussen volgde ik Rammstein op facebook en speelde thuis de dvd's lichtspielhaus en live in Berlin.

Wat te doen met de twee kaartjes? Ik had er immers maar 1 nodig. Ondertussen een vriendin gepolst of ze mee wilde gaan. Rammstein zag ze wel zitten maar om op verschillende locaties te zitten weer niet. Later ben ik samen met haar naar een concert van Tarja Turunen gegaan. En daar heb ik van genoten. Zowel van het concert als van haar gezelschap. ;-)

Overigens lijkt de muziek van Tarja erg sterk op die van Rammstein. Ze zouden eigenlijk een keer samen moeten spelen.

http://www.youtube.com/watch?v=jxod9jF9c-s

Nadat ik het concert van Tarja gezien had dacht ik, nu is het ook wel goed. Nu hoef ik ook niet perse meer naar Rammstein. Weet je wat, ik zet de kaartjes te koop op Internet. Maar geloof je nu echt dat je dan serieuze reacties krijgt? Niets. Een uitverkocht concert! Enkel mensen die ver onder de kostprijs aan het bieden gingen. Dat accepteerde ik niet, mensen die profiteren van een ander zijn situatie. Dan geef ik het nog liever weg. Duidelijk was wel dat ik zou gaan. Eigenlijk wilde ik het ook niet missen. Een collega gevraagd op het werk of ze meeging. Helaas, ze was niet fit genoeg om mee te gaan. Een oproep dan maar op de facebooksite. Maar niemand reageerde.

In mijn zoektocht naar een juiste Dom voor mijn BDSM behoeften ben ik ooit terecht gekomen op Fetlife en heb daar een profiel aangemaakt. De site is zo opgezet dat je in een bepaalde voorkeursgroep een mening of mededeling kunt uiten. Als ik mijn kaartje zou weggeven dan maar aan iemand met dezelfde hobby en in de reactie schreef ik dat een vrouwelijke Dom de voorkeur had. Was misschien nog wel goed voor mijn netwerk...

Prompt reageerde er een vrouw die graag met mij mee zou willen gaan. Het leek me oprecht en ik nam contact met haar op om alles verder te regelen. Ze nodigde me uit om voorafgaand aan het concert bij haar te komen. Het werd een gezellige middag. Ik kon kennis maken met haar kennissen (lees subjes) en was in de gelegenheid om met hen van gedachten te wisselen over BDSM en andere dingetjes. Ze boden me netjes wat te eten aan en rond half zes reden wij samen richting Ahoy.

In de auto zaten we alleen samen en konden we even onder elkaar praten. Snel bleek dat wij identieke drama's van onze ouders verwerkt hadden. Te weinig aandacht of in ieder geval de aandacht niet bewust meegemaakt. "Als   je je eigen drama hebt verwerkt, ben je in staat om andere te helpen met hun drama." "Daarom kom je ook meer in contact met die mensen, omdat je het sneller herkent." Ook zij had al het nodige meegemaakt. Maar stond erg nuchter in het leven. Nam het zoals het kwam en maakte zich geen illusies.

Ze noemde twee engelen in haar leven. Daarop gaf ik te kennen dat ik mijn engel ook echt gevoeld had. Duidelijk had ze ook spirituele inbreng gehad en tijdens dit gesprek zaten we duidelijk op 1 lijn. Ze had recent ook een heel goede vriend verloren aan longkanker.

Bij Ahoy ging alles voorspoedig, de auto konden we zo kwijt en de ingang was gauw gevonden. Nog maar een kwartiertje wachten en we konden al naar binnen. U moet uw kaartje omruilen meneer, zei de controleur. Ik snapte  dat niet en ging gewoon even kijken naar die locatie. Waarschijnlijk had men het podium verder naar voren gebouwd, mijn locatie keek tegen de zijkant aan. Niets te zien. Wilt u op het veld of een zitplaats? Nou, liever zitten zei ik en kreeg een andere plaats. Precies tegenover het podium op de eerste ring. Uitstekend uitzicht om alles te kunnen volgen.

De hele show werd strak uitgevoerd. Het voorprogramma begon precies om 20:00 met de zweedse band Deathstars. Muziek erg georienteerd op Rammstein, met name het gitaarspel;

http://www.youtube.com/watch?v=zeWBD7zHG8o&feature=relmfu

 En om iets voor negen was het zover; de heren van Rammstein kwamen binnen via de zijkant en liepen met de brandende fakkel voorop naar het midden. Samen met een nederlandse vlag en de vlag van Rammstein.

Vanuit het midden liepen de heren over een loopbrug naar het podium. En toen begon het, een superstrakke show met perfect geluid, licht en heel veel vuurwerk.

Elke gimmick van de voorgaande show's die specifiek bij een nummer hoorde kregen we nu weer te zien. De kookpan van Mein Teil bijvoorbeeld. Tijdens dit nummer kwam er vuurwerk van boven naar beneden. Harde knallen, lichteffecten, vuur, rook, glitters, enz. Elk nummer werd perfect uitgebeeld en uitgevoerd. Snoeiharde gitaren op een ritmische drumbeat ondersteunt door de synthesizer. Till, de zanger, die vol overtuiging elk karakter neerzette op het podium.

Het mooiste was toch wel toen op de klanken van "Buck dich" vier bandleden als aangebonden honden door de drummer over de loopbrug gedirigeerd werden.

http://www.youtube.com/watch?v=4b4wWvl37K8

De harten van menig BDSM'er begon te kloppen bij het aanzicht ervan. Direct erna speelde de mannen het nummer Ohne Dich, mijn favoriet wat ik ook uit luidde borst meezong. Zie een eerdere blog van me.

Nadat de mannen een goed anderhalf uur gespeeld hadden wilden ze weer vertrekken, maar er volgde nog een toegift. Daarbij kwam als een van de laatste nummer het nummer Engel aan bod. En voor diegene die het nog niet gezien heeft, hierbij draagt Till een apparaat met twee grote vleugels, een spanwijdte van wel 10 meter waarbij de eindhoeken vuur spuwde.

http://www.youtube.com/watch?v=QVp7nwrjCn0&feature=related

(En toen het was het gedaan. Een geweldige show van dik twee uur. Prachtig.

Voor de liefhebbers;

http://www.youtube.com/watch?v=LRlGtAeXvDA&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=N7D0WKGO8vw&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=uTXu725WNKU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=2VUV6Y2i-0o&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=pVJz2ALBbeg)

Een toevalligheid dat dat extra kaartje naar die mevrouw ging? Nee. Ik verdenk bepaalde entiteiten ervan dat ze mij sturen. Dat ze me iets influisteren, mijn aktie's bepalen. Zodanig dat ik altijd bij diegene terecht kom waar ik op dat moment iets van dien te leren. En elke keer weer op precies het goede moment. Of dat ik iets voor de ander kan betekenen.

Of is het pad van de levensweg van te voren al bepaald?

IK

Ik hou van.. mij
hoor je nooit zingen
Ik hou van mij
wordt nooit gezegd
maar ik hou van mij
ga ik toch zingen
want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt, hehehehe!

Ik hou van mij, want ik ben te vertrouwen
Ik hou van mij, van mij kan ik op aan
Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen
Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan!

Ik blijf bij mij, en niet voor even
Ik blijf bij mij, voor eeuwig en altijd
ben zelfs bereid mijn leven voor mezelf te geven
ik blijf bij mij, totdat de dood mij scheidt!

Ik hou van jou
zeg ik soms ook wel
Ik hou van jou, schat en ik meen het echt
maar ik hou van jou zeg ik alleen maar voor de spiegel
zo komt ik hou van jou weer bij mezelf terecht, heeey!

Ik hou van mij, van mij, van mij
en van geen ander, yeah yeah!
Want ik ben verreweg, de leukste die ik ken, jeuh
Ik hoef mezelf zonodig ook van mij niet te veranderen
ik hou van mij mezelf, gewoon zo als ik ben

Want ik hou van jou
betekent meestal:
schat, hier heb je mijn problemen, los maar op, jeuh!
ik leef in een hel en verwacht van jou de hemel (ja)
Je geeft de hel weg, dank je wel zeg,
rot lekker op

Want houden van een ander,
dat heb jij alleen maar nodig
omdat je niet genoeg kan houden van jezelf
Hou van jou joh, maak de ander overbodig,
want ware liefde, geloof me, begint áltijd
bij jezelf

want ik hou van jou is niet de sleutel tot de ander
maar ik hou van mij, al klinkt het bot en slecht
want wie van zichzelf houdt, die geeft pas echt iets kostbaars
als ie ik hou van jou tegen een ander zegt

TEKEN

Toen ik weer een beetje bijgekomen was van suïcidale gedachten en me had uitgelaten over de gevoelens die ik zo weinig voel kreeg ik een teken.
 Het begon op mijn werk; terwijl ik in de pauze in onze sociale ruimte zat kreeg een vrouwelijke collega een telefoontje. Het was stil in de ruimte en vrijwel iedereen kon haar gesprek volgen. Ze begon te huilen en reageerde radeloos. Je wist meteen dat het niet goed zat, dit was ernstig. "He, wat is er met je"; vroeg een andere collega aan haar, "wat is er gebeurd"? En ze vertelde dat ze net gehoord had dat een goede kameraad van haar was overleden bij een verkeersongeluk. "Zal ik even wat water voor je pakken"; zei een andere collega. Ze was vol in tranen en helemaal overstuur. Om drie uur zou ze vrij zijn en naar huis gaan. "Blijf nog maar even een kwartiertje zitten" zei ik "voordat je in de auto stapt".

Het had indruk op me gemaakt. Het had me geraakt om iemand met zoveel verdriet te zien. Ook ik had de neiging gehad om een arm om haar heen te slaan maar ik had het niet in de praktijk gebracht. Wat ik eigenlijk wel jammer vond. Om toch enigszins mijn medeleven te uiten zocht ik naar haar profiel op facebook. En ik stuurde haar een berichtje waarin ik haar vroeg hoe het ging. Ik kreeg het volgende antwoord;

Lees het nou pas...

Maar het is gewoon k!!

Wat er precies is gebeurd weten ze niet, maar hij is op un gegeven moment gaan slingeren toen is hij omgevallen met de truck in de middenberm door de vangrail heen...vangrail in zijn cabine en nog ongeveer 100 meter meegesleurd....we hebben foto’s gezien op internet, daar stonden ze vrijdag al op, maar het is geen pretje om ze te zien. Er is ons ook al verteld dat we hem ook niet meer mogen zien, want de vangrail heeft hem veel te veel verminkt!!...Het is ‘s nachts rond kwart voor 2 gebeurd en om 2 uur zou hij bij de boot zijn in Lubeck om naar Noorwegen te gaan. E.... (vrouw) hoorde het pas toen ze ‘s middags om half 1 van school kwam toen ze de kinderen had gehaald...niet van de politie, maar van iemand die ‘s nachts nog rond 1 uur met O.... aan telefoon heeft gehangen!!!!! Hij wilde even aan E.... vragen hoe het ging en om haar te condoleren,!!?? Dus E.... helemaal over de zeik dat ze nog niks van niemand had gehoord. Toen is die jongen naar E..... gereden en samen hebben ze de politie in Gemert gebeld en die wisten nog van niks. Het stond al op internet enz.!! Om 3 uur kwam de politie aan de deur terwijl eigenlijk iedereen het al wist....vanmiddag ben ik er nog geweest en ze heeft nog steeds niks van de Duitse politie en ziekenhuis waar O.... nou ligt gehoord, dus het is gewoon allemaal K!!

Nou moest ze vanmiddag ook nog de originele trouwakte hebben, want daar is het niet voldoende als je alleen het trouwboekje hebt, ze kreeg dit om 3 uur te horen, dus dan nog naar het gemeentehuis in Son om het te vragen en nu hebben ze geprobeerd het daarheen te faxen, maar in Duitsland is het gemeentehuis om 4 uur gesloten, dus nu maar hopen of ze hier even op wilden wachten en of ze tevreden zijn met een fax, anders moeten ze vannacht van de begrafenisondern. hier daarheen rijden met de originele trouwakte en dan is het nog de vraag hoelang dat gaat duren!!! Hij zou morgen eigenlijk terug komen naar Nederland en zaterdag de begrafenis, maar ja, nou kunnen ze ook niks verder meer regelen, want ze weten nou dus niet meer of hij morgen wel terug komt!!!!

Dus we wachten maar en wachten maar....

Ja, nou zit Elize daar met 3 kinderen.... 7 4 en de jongste word morgen 2!!!

http://www.ln-online.de/lokales/luebeck/3257538/lastwagenfahrer-stirbt-bei-unfall-auf-der-a1


(het bericht lezend schrik ik als ik zie dat er een leeftijd van 39 jaar vermeld wordt....)

Het raakte me enorm. Moest denken aan de onrechtvaardigheid. Waarom een jong iemand die zijn kinderen nog moest grootbrengen. De kinderen, welke een last opgezadeld krijgen die nog te groot is om te dragen. De vrouw, wiens geliefde zonder afscheid te nemen gewoon uit het leven gerukt was.

De dood, waar ik eerder nog lichtvoetig over sprak, maar die oh zo realistisch is. Onvermijdelijk. Verdriet geeft.

Later zag ik de film "The fellowship of the ring" van LOTR waarin een gesprek voorkomt over de dood en zijn onrechtvaardigheid;

FRODO
(grim)
It’s a pity Bilbo didn't kill him when
he had the chance.
GANDALF
Pity? It was pity that stayed Bilbo’s
hand. Many that live deserve death,
and some that die deserve life. Can you
give it to them, Frodo?
FRODO frowns.
GANDALF (CONT’D)
Do not be too eager to deal out death
in judgment ... even the very wise
cannot see all ends. My heart tells me
that Gollum has some part to play yet,
for good or ill before this is over.
The pity of Bilbo may rule the fate of
many.
FRODO
I wish the Ring had never come to me
... I wish none of this had happened.
(CONTINUED) 124.
CONTINUED: (2)
GANDALF
So do all who live to see such times,
but that is not for them to decide. All
we have to decide is what to do with
the time that is given to us.
There is a note of finality in GANDALF’S voice.
GANDALF (CONT’D)
There are other forces at work in this
world, Frodo, besides the will of evil.
Bilbo was meant to find the Ring. In
which case, you also were meant to have
it ... and that is an encouraging
thought.

Het ging mij om het volgende;

Many that live deserve death,
and some that die deserve life. Can you
give it to them, Frodo?
All we have to decide is what to do with
the time that is given to us.


En het laatste brengt me bij de kern van mijn zaak. Niet afgaan op anderen of wat anderen doen maar voor jezelf beslissen wat je met deze tijd op aarde wil doen.

R.I.P.

R.I.P.

John Doe 

sep 1972 - sep 2011

Sad Hill Cemetery 

Mijn strijd tussen hetgeen wat ik ben; Ugly en Bad, en wat ik graag zou willen worden; Good. Wellicht komen mijn zonden hier nog ooit te staan van mijn persoon Bad. Ugly staat voor manipuleren. Wat ik doe bij bekenden en geliefden om mijn zin te krijgen. Het is niet slecht maar ook niet netjes.
Die innerlijke strijd gaat continu door in mij. Zodanig dat ik af en toe wenste dat er maar 1 overblijft. De overige dood wensend. Het maakt me nog niet eens zo zeer uit wie er wint, als er maar geen innerlijke strijd meer is en ik kan zijn wie ik ben.

Onderstaande laat die strijd figuurlijk goed zien op een gepaste locatie; Cemetery Sad Hill. Want het stemt me droevig. Good wint, Ugly mag er zijn en Bad verliest. 

http://www.youtube.com/watch?v=7R2Atsh6hHA&feature=related